VAC – Valve Anti-Cheat – to jeden z najstarszych wciąż działających systemów anty-cheat i działa zupełnie inaczej niż anty-cheaty na poziomie jądra, które dominują w nowszych grach.
System dla całej platformy
VAC jest wbudowany w Steam i chroni wiele gier jednocześnie. Gdy grasz w grę zabezpieczoną przez VAC, VAC działa w tle i szuka cheatów. Twórcy włączają VAC w swojej grze, zamiast dostarczać osobnego klienta.
Głównie sygnatury
Podstawową metodą VAC jest skanowanie sygnatur: szuka w pamięci znanego kodu cheatów. Dzięki temu skutecznie wykrywa znane cheaty, ale wolniej reaguje na zupełnie nowe. Valve celowo opóźnia też część banów – tzw. „VAC delay” – żeby twórcy cheatów nie mogli od razu ustalić, która wersja została wykryta.
Jak rozchodzi się ban VAC
Ban VAC obejmuje grupę gier, w której został nałożony. Tracisz dostęp do serwerów zabezpieczonych przez VAC w objętych nim grach, a ban jest publicznie widoczny w twoim profilu Steam. Nie usuwa twojej biblioteki – gry zostają – ale trwale oznacza konto.
Powiązany z kontem, nie ze sprzętem
Oto kluczowa różnica. VAC jest z założenia powiązany z kontem Steam, a nie z odciskiem sprzętowym. Ban VAC sam w sobie nie wpisuje twojego komputera na czarną listę tak, jak robi to ban sprzętowy anty-cheata działającego w jądrze. Niektóre gry na Steamie dodatkowo nakładają własne bany wydawane przez twórców – i te mogą korzystać z identyfikatorów sprzętu – ale sam VAC to system działający na poziomie konta.
Podsumowanie
VAC to cicha warstwa obejmująca całą platformę: oparta na sygnaturach, powiązana z kontem, stała. Wiedza, że działa na poziomie konta – w przeciwieństwie do bana sprzętowego anty-cheata działającego w jądrze – to najważniejsza informacja o tym, jak naprawdę zachowuje się ban VAC.
